Huang Shan – pasmo górskie w południowej części prowincji Anhui we wschodnich Chinach. Budują je masy skalne wypiętrzone z dna pradawnego morza w erze mezozoicznej, około 100 milionów lat temu, natomiast sama rzeźba gór jest wynikiem działalności lodowców w czwartorzędzie. Najbujniejsza roślinność występuje poniżej 1100 m n.p.m., a drzewa rosną do górnej granicy lasu na wysokości 1800 m n.p.m.
Obszar słynie z krajobrazów, wschodów słońca, granitowych szczytów o osobliwych kształtach, charakterystycznego gatunku sosny Pinus hwangshanensis i zjawiska morza mgieł. Góry Huang Shan są częstym tematem w chińskim malarstwie i literaturze, a także nowoczesnej fotografii. Zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO i stanowią jedno z głównych miejsc turystycznych w Chinach.
Góry Huang Shan są głównym celem turystycznym w Chinach. W 2007 roku odwiedziło je ponad 15 milionów turystów. Podnóże gór ma kolejowe i lotnicze połączenie z Szanghajem. Dostać można się tam również z takich miast jak Hangzhou czy Wuhu. Obszar Huang Shan podzielony jest na obwody, z których 140 udostępniono zwiedzającym. W 1990 roku przyjezdni oraz pracownicy obiektów turystycznych mogli korzystać z ponad 50 kilometrów ścieżek prowadzących do miejsc widokowych. Obecnie są tu także kolejki linowe, używane przez turystów, by dostać się bezpośrednio z podnóża gór na jeden ze szczytów. Noclegi na terenie Huang Shan oferują hotele i pensjonaty; wielu gości wędruje pod górę, spędza noc na którymś szczycie, aby obejrzeć wschódu słońca, po czym następnego dnia schodzi inną drogą.
Hotele, restauracje i pozostałe obiekty infrastruktury turystycznej położone wysoko w górach są obsługiwane i zaopatrywane przez tragarzy. Wnoszą oni potrzebne środki na górę: ładunek zawieszają na długie drągi (koromysła), które opierają na ramionach lub plecach. Pozwala im to na utrzymanie równowagi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz